فصل تعمید نزدیک است

من به وسعت ارواح نجیب معتقدم

و ایمانم به هر سایه از آدمی

بر پایان این تهی عمیق بسیار است

نان و آبی

سرپناهی برای آسایش

آنگاه که دغدغه ها می میرند

  رو به بلوغ می روند          

این مردان کوچک                            

                                                   آنیتا!